Kontrolsüzlük!!!!


Üst üste yaşanan olaylar, günlük yaşamın tam ortasına düşecek değişikliler ve bu değişiklileri kabullenme süreci içinde bir de onlara göre düzen kurmaya çalışmak zorlayıcı olabiliyor. Duygu iniş çıkışlarını yaşarken bunları kontrol altında tutmaya çalışmak zıvanadan çıkmana da sebep olabiliyormuş. Geçen hafta ilaçlarımdan biri değişti gerçi bu olumlu bir durum olabilirdi çünkü daha hafif bir ilaca geçip depresyon tedavisini bitirmeye yönelikti ama sanırım olmadı, biraz alt üst oldum, uykusuzluk da cabası. Genel olarak çok mutlu olmama ragmen kontrolsüzlüğün içinde kendimi bulmaktan hoşlanmadım. Kendime kızdım, bu hatayı nasıl yaptım diye dertlendim (hatayı bilen okuyorsa anlar :), özür dilemenin erdem affetmenin de daha büyük erdem olduğunu bildiğinden şüphem yok). Sonra oturdum düşündüm neden diye? Bu hata niye karşıma çıktı ve bu zamanda bu hatanın karşıma çıkması aslında sonraki adımları engellemek için miydi? Evet mantıklı. Beni durdurabilecek şey bir hata yapmaktı ben de yaptım. Sıra bu hatadan ötürü kendimi affetmekte, kendimi affetmenin yolları bir tane değil elbette, birkaç tane. Önce çok üzüldüm ama şimdi çözümledim. Neyse asıl gelmek istediğim nokta duygu iniş çıkışları, köklü değişiklikler kontrolsüzlüğü getiriyor, belki iyi belki kötü, her an benim için hazır olduğum dersi bana vermekle yükümlü, zamanın görevleri var ve bu görevlerle bize geliyor, bize düşen o görevleri kabul edip gereken deneyimi almak, kabul etmek ve gelişmek, etraftaki insanlar bu durumda sadece birer aracı.

Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com