İç Yolculuk


İç Yolculuk

Patikadan çıkarken

Görülür dikenli teller

Etrafını sarmış adanın.

Korkar insancıklar hem kendilerinden hem denizden

Adanın bilgesi bilir bunu. Der ki “korkunun kendisidir insan”

“Sular yükselir,

Seni boğan su değil kollarındır”

Bilmez, bilemez insancıklar

Yaşadıkları ada bir küçük dünya

Kelimeler sessiz.

Çok olmuş gülümsemeyi yutmuşlar.

Adanın bilgesi bilir bunu. Der ki “korkunun hançeridir dudaklar”

“Güldüğünde kaçar senden tüm kötülükler, gülmenin kendisidir yürek”

“Yürek nedir” der insancıklar, ürkerek bilgeden.

“Yürek kendisidir uzaklara bakan gözlerin” diye söyler bilge.

“Uzak neresi”

“Uzak senin ellerinle yarattığın dikenli telin kendisidir”

Bilge bilir bunları,

Adanın küçük insancıkları yaşamazlar sudaki bir balık kadar bile

Zincirin halkaları olduklarını bilmezler.

Değişimin başlangıcı dikenli tellerin bir adım ötesindedir,

Bir adım gerisinde korku kırbaçlar seni, cesaret yoktur.

Zaman senin önünde dikenli bir teldir.

Seni değiştirecek olanın zaman olduğuna inanıyorsan

Dikenli tellere takılmış bir kuşsundur.

Kanatların yaramaz hiçbir şeye.

Ait olduğun yer bu küçücük ada mı?

Bilge bilir bunları,

Bunları “sen” öğrenmeye başladığında bilge sensindir.

Ve her insan aslında tellerle çevrili küçük adacıktır.

 

Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com